سرمایه‌‌ سالاری‌ متاخر و فرجام ‌خواب برخی از پیامدهای ویرانگر فرآیندهای در حال گسترش سرمایه داری قرن بیست و یکم را بررسی می کند. بازار امروز در هر ساعتی در حال کار کردن است و ما را به فعالیتی دائمی سوق می دهد و اشکال اجتماعی و بیان سیاسی را فرسایش می دهد و به بافت زندگی روزمره آسیب می رساند.

جاناتان کری بررسی می‌کند که چگونه این بی‌زمانی، هر گونه جدایی بین مصرف‌گرایی شدید و همه‌جانبه و استراتژی‌های نوظهور کنترل و نظارت را محو می‌کند. او مدیریت مداوم توجه فردی و اختلال در ادراک را در روال های اجباری فرهنگ تکنولوژیک معاصر توصیف می کند و در عین حال، نشان می‌دهد که خواب انسان که ذاتاً با سرمایه‌داری 24 ساعته ناسازگار است، به دیگر امتناع‌های سهمگین‌تر و جمعی از الگوهای ویرانگر جهان از رشد و انباشت اشاره می‌کند.