این روزها تمرکز، به کالایی کمیاب تبدیل شده است.
اغلب بدون اینکه دلیل آنرا بدانیم، دائماً تحریک شده و احساس بی‌قراری می‌کنیم.
به جای تلاش برای رسیدن به اهدافمان، ممکن است برای پیاده‌روی به بیرون برویم، قهوه‌ای بنوشیم، ایمیل‌هایمان را بررسی کنیم یا فایل‌هایمان را مجدداً مرتب کنیم.
همه چیز به جز کاری که باید انجام دهیم، به نظر ایده بسیار خوبی است.
هرروز این الگو را تکرار می‌کنیم، غافل از اینکه بزرگترین اهداف و رؤیاهای بلندپروازانه‌مان از بین انگشتانمان می‌گریزند.
زمانی که بیاموزیم حواس‌پرتی‌ها را حذف کنیم و از این حالت همیشگیِ برانگیختگی و بی‌قراری فاصله بگیریم، می‌توانیم بیشتر وظایف چالش‌برانگیزمان را به سرانجام برسانیم، در نتیجه بهره‌ورتر، شادتر و با عزت‌نفس بالاتری خواهیم بود.