این اثر به بررسی تحولات اجتماعی ایران در قرن نوزدهم به ویژه دوران قاجار و مناسبات فرهنگی، شناختی، معرفتی و… که زمینه شکل گیری سنت گرایی بازتابی را فراهم آوردند و به نوعی به جای نوگرایی در مواجهه با مدرنیسم غرب دگردیسی از سنت به سنت بازتابی را شکل دادند می پردازد. در مجموعه حاضر می توان شرحی از این تحولات و نخستین نتایج حاصل از مقابله سنت و مدرنیسم غرب را در ایران یافت، سفرنامه هایی از دوران مذکور و آثاری از سه منتقد اجتماعی و سیاسی آن عصر را مطالعه کرد و جریان کلی حاکم بر جامعه ی سده نوزدهم ایران را شناخت.