گلی صحرایی
فقط به همین نام
می شناسمش
این سه سطر آمیزه ای از سادگی و شگفتی است. دریافت هایی متفاوت از هستی و حتی متضاد در یک لحظه و در برابر یک شی.
آن چه ،شاعر، لیلا ناظرزاده می بیند از سویی تعمیم همه ی گل های عالم است که در وجود گلی وحشی بازتاب یافته ، از سویی دیگر ، درست اینجا و اکنون ، تنها همین یک گل است که از جهان جدا مانده بی آن که شاعر نامش را بداند و زیبایی در همین است.
«انتزاع گلی بینام » که در جهان شاعر ژرفای بیشتری از زیبایی و ناپایداری هر چه در عالم هست را انعکاس میدهد.
در این هایکو تلاش شاعر برای دانستن نیست؛ بلکه درک و دریافت عمیق و لذتناک از ندانستن است.