یکی از موضوعات مورد علاقۀ هنرمندان، نقاشی و طراحی از طبیعت بی‌جان است. مدت‌هاست که میوه‌ها، سبزیجات، گل‌ها و برخی از مواد خوراکی دیگر بخش مهمی از سوژه‌های هنری هستند. در واقع می‌توان تصاویر گل‌ها، میوه‌ها و گیاهان را در آثار به‌جامانده از اکثر تمدن‌ها ازجمله در ژاپن یافت. همچنین این‌گونه تصاویر را می‌توان در نقاشی‌های دیواری فرسک، موزاییک‌کاری و کتب خطی گیاه‌شناسی به‌جا‌مانده از قرون وسطی و رنسانس دید. باآنکه طبیعت بی‌جان جزئی از تصاویر و پرتره های صحنه‌های مذهبی و تاریخی شمال اروپا بود ولی تا اوایل قرن هفدهم به عنوان سبک و موضوعی جداگانه ظاهر نشده بود. در قرون بعدی هنرمندان توانمندی که قادر به کشیدن اشکال پیچیده بودند، طبیعت بی‌جان را به سبکی دلپذیر و مورد پسند تبدیل کردند و این سبک، که برخی آن را طبیعت مرده می‌نامند، گسترش و توسعه یافت. به عنوان مثال شاردن، مونه، ون‌گوگ، براک، پیکاسو، ماتیس، موراندی و بسیاری از هنرمندان دیگر سبک‌های متفاوتی از طبیعت بی‌جان را مشاهده کرده و تصویر کشیدند. گل‌ها با رنگ‌ها و اشکال متنوع و گیاهان با جزئیات بسیار پیچیده، برای به تصویر کشیده شدن به شیوه‌ای دقیق احتیاج دارند. یکی از جذاب‌ترین موضوعات در طراحی، ترسیم گل‌ها و گراورسازی آنها است که باید با نهایت دقت انجام شود. به عنوان مثال انواع میوه به راحتی در همه جا در دسترس است و با قیمت مناسب می‌توان آنها را خریداری کرد و برای مدتی تازه نگه داشت (حداقل تا زمان کامل کردن طراحی). همچنین می‌توان آنها را در یک ترکیب‌بندی ساده یا پیچیده به صورت گروهی در کنار هم قرار داد و روی آنها کار کرد و یا برای بررسی ساختار داخلی میوه‌ها، آنها را به بخش‌هایی تقسیم نمود. در واقع گل‌ها این فرصت را به هنرمند می‌دهند تا مهارت مشاهدۀ دقیق را هنگام دیدن نما‌های مختلفی از سطح و ساختار آنها به دست آورد. همچنین این نوع اشکال، امکانات نامحدودی را برای ایجاد یک فرم ساده در ترکیب‌بندی یا سایه‌روشن در اختیار هنرمند قرار می‌دهند؛ البته می‌توانند به شناسایی اصول تکنیکی برای طراحی از تصاویر پیچیده‌تر و دشوارتر مانند فیگور و چهرۀ انسان کمک کنند.