ارنست یانگ در روز بازگشایی نمایشگاه جهانی باحوصله و زیر سایه ایستاده بود. از مزایای داشتن کارت وی آی پی این بود که میتوانست صدها تن از مردم شاد را داخل نمایشگاه ببیند که تقریبا همه دستشان کتابی آبی درباره ی اجتماع سیاتل داشتند و بهترین لباسشان را در عصری خنک و روز شنبه پوشیده بودند. مردها و زنها با لباس های پرزرقوبرق نیمی از استادیوم یادبود را پر کرده و دور هم نشسته بودند. انگار رودخانهای ازکت وشلوارهای پشمی و کراوات های پلی استری و کاله های سیلندری به
سمت موج شکن داشتند حرکت میکردند…