“غرب زدگی” فرآیندی است که در آن جوامع در حوزه هایی مانند صنعت، فناوری، علم، آموزش، سیاست، اقتصاد، سبک زندگی، قانون، هنجارها، آداب و رسوم تحت تأثیر فرهنگ غربی قرار می گیرند یا آن را اتخاذ می کنند. آداب و رسوم، سنت ها، ارزش ها، ذهنیت، ادراکات، رژیم غذایی، لباس، زبان، نظام نوشتاری، مذهب و فلسفه همگی در این فرایند تحت تاثیر قرار میگیرند. غرب‌گرایی در چند قرن اخیر تأثیر فزاینده‌ای در سراسر جهان داشته است، به طوری که برخی از متفکران غربی‌سازی را معادل مدرن‌سازی می‌دانند، شیوه‌ای که اغلب مورد بحث است. روند کلی غرب زدگی اغلب دو سویه است، زیرا تأثیرات و منافع غربی خود با بخش هایی از جامعه آسیب دیده، حداقل، برای تبدیل شدن به یک جامعه غربی تر، با هدف فرضی دستیابی به زندگی غربی یا برخی از جنبه های آن ملحق می شود. در حالی که جوامع غربی خود متاثر از این روند و تعامل با گروه های غیرغربی هستند. غرب زدگی ریشه در یونان باستان دارد. بعدها، امپراتوری روم اولین فرآیند غربی شدن را در پیش گرفت، زیرا به شدت تحت تأثیر یونان قرار گرفت و فرهنگ جدیدی را بر اساس اصول و ارزش های جامعه یونان باستان ایجاد کرد. رومی ها با فرهنگی ظهور کردند که پایه های جدید اروپا [نابهنگاری] را پی ریزی کرد و به هویت غربی جدید مبتنی بر جامعه یونانی-رومی تبدیل شد. غرب زدگی را نیز می توان با فرهنگ پذیری و فرهنگ پذیری مقایسه کرد.