دنیای امروز، دنیای مراوده ها و ارتباط هاست. شما بدون ارتباط و مراوده نمی توانید نیازهای فردی و اجتماعی خود را برآورید. از این رو باید خود را بشناسید و با این خودشناسی دیگران را هم خواهید شناخت. در نتیجه این شناخت است که کمتر با دیگران درگیر می شوید. می توانید علت کنش ها و واکنش های دیگران را بفهمید و واکنش مناسبی از خود نشان دهید. درغیر این صورت از واکنش ها و کنش های دیگران برداشت های غلط خواهید کرد و واکنش های نابه جا نشان خواهید داد. این جا دیگر اراده شما مهم است. اینکه در شناخت خود و پیراستن از ذهنیات اضطراب زای خود مصمم باشید. برای مثال گاهی روزه سکوت بگیرید. در احوالات خود دقت کنید. از رویدادهایی که در پیرامون شما می گذرد غافل نمانید. مخصوصا وقتی که یک نفر از نزدیکان یا آشنایان شما می میرد. با پدیده مرگ همراه بشوید. در آن تأمل کنید. یکی دو روز با این تأملات بمانید. درهرحال روزی شما هم خواهید مرد. این مردن برای همه اتفاق خواهد افتاد. من نمی گویم که عزا بگیرید. فکر کنید؛ اینکه از کجا آمده اید و به کجا می روید! اینکه نقش شما در زندگی خودتان و دیگران چیست؟ اینکه چرا از بام تا شام ذهن شما را هدف های ریز و درشت پر کرده است! اینکه می خواهید به کجا برسید؟ اینکه دشمنی و دوستی با دیگران یعنی چی؟