برنامه ریزی آموزشی و سیاست گذاری آموزشی، اموری کاملا مرتبط با یک دیگرند. در واقع برنامه ریزی، فرایندی گوناگون، از تحلیل وضع موجود و ایجاد و ارزیابی گزینه های سیاستی تا تنظیم و نظارت بر اجرای سیاست را که همگی به تعریف یک سیاست جدید می انجامد، را دربرمی گیرد. به عقیدة نگارندگان در این فرایند افراد مختلفی دخالت دارند و اگر منافع آنها مورد توجه و ارزیابی قرار نگیرد، احتمال هر نوع شکستی برای برنامه یا سیاست وجود دارد. آنها در کتاب حاضر یک الگوی کلی از سیاست گذاری آموزشی را معرفی می کنند و با بهره گیری از مطالعات تحلیلی، انتقادی و چگونگی کاربرد آن را توضیح می دهند. این مطالعات در خصوص چهار کشور پرو، اردن، تایلند، و بورکنیافاسو انجام شده است.