فردریکا برمر نویسنده سوئدی شایعات زیادی در مورد عادات پریشان سورن کیرکگور شنیده بود. مردم می‌گفتند: او روزها در میان جمعیت راه می‌رود و ساعت ها بی هدف در شلوغترین خیابان های کپنهاگ قدم می‌زند و نور خانه‌ای که او تنها در آن زندگی می‌کند تمام شب روشن است. شاید تعجب آور نباشد که برمر نوشت: کیرکگور میکروسکوپش را روی نقطه‌ای می‌گذارد و با دقت ریزترین اتم ها و کوچکترین حرکات و درونی ترین تغییرات را بررسی می‌کند. تمام سخنان و نوشته‌های بی پایان او در مورد همین نقطه است. از نظر او باید در این نقطه در جست و جوی همه چیز باشیم. و این نقطه جایی نیست جز قلب انسان. برمر گفت آثار کیرکگور مورد استقبال ویژه ی خوانندگان زن قرار گرفته: فلسفه ی قلب برای زنان مهم است.

کتاب فیلسوف قلب داستان زندگی کیرکگور را در جست‌و‌جوی پاسخی برای «مسئله‌ی هستی» دنبال می‌کند. مسئله‌ای که هم او را به حرکت وامی‌دارد و هم او را آزار می‌‌دهد، او را پس می‌کشد و به جلو سوق می‌دهد: همان‌طور که در حین حرکت قطار نمی‌توانیم از آن پیاده شویم، برای تأمل در معنا‌ی زندگی نیز نمی‌توانیم از آن فاصله بگیریم. این زندگی‌نامه، زندگی‌ کیرکگور را از فاصله‌ی دور و از منظر کسی که از زندگی او آگاه است شرح نمی‌دهد، بلکه در سفرش با او همراه می‌شود و در تردیدهایش به او می‌پیوندد.