فیلم مردم نگارانه چیست؟ به نظر می رسد که خود این اصطلاح ذاتا تنش یا تعارضی بین دو طریق از دیدن و ادراک را در خود جای داده است، دو راهبرد متفاوت برای ایجاد نظم در (یا تحمیل نظم بر) تجارب: طریق علمی و طریق زیبایی شناختی. فرآیند تحول فیلم سازی مردم نگارانه جریانی پیوسته و مداوم بوده است که تلاش داشته تا این تنش را به منظور نیل به نتیجه ای ثمر بخش حل کند. در وضع مطلوب فیلم های مردم نگارانه هنر و مهارت فیلم ساز را با عقل کارآموخته و بصیرت مردم نگار ترکیب می کنند. این کتاب دلالت ها و فرصت های چنین همکاری ای را وارسی می کند؛ و استدلال این کتاب متکّی بر این فرض بنیادین است که فیلم می تواند رسانه ای پر اهمیّت برای بیان کارهای مردم نگارانه باشد. پس در این جا چیزی بیش از الحاق ساده و مکانیکی فیلم سازی و مردم نگاری مطرح است. می باید که این دورشته در هم رسوخ کنند: فیلم ساز می بایست که مقتضیات علمی مردنگاری را بپذیرد، و مردم نگار نیز باید بیان خود را با توانش بصری گسترده ی فیلم تطبیق دهد. فیلم سازان باید مردم نگارانه، یا علمی، فکر کنند؛ و مردم نگاران باید سینما گرانه یا بصری بیاندیشند. چالش های بزرگی در هر دو سو وجود دارند، و سرزندگی رو به رشد فیلم مردم نگارانه گواهی است بر دستاوردهایی که بر حل شدن این چالش ها دلالت دارد.