آنک شکوه عقل را می چشیم و شگفتی ما را از خود بی خود میکند و از سر حیرت میپرسیم: ای عقل! از کدامین تباری که هیچ نشانی از هیچ تباری نداری؟ چیستی؟ و کیستی؟ که در یک موقعیت، بی هیچ میانجی، بی هیچ ایرنگ و بی هیچ نیرنگ، همه مرزها و حصارها را بر میداری و در هم می شکنی، و همه شرط ها و بندها را میگسلی، و قانونی مطلق و جاوید را در می یابی و تقریر و تصدیق میکنی؛ و بر پایه آن، فرمانی بی شرط و بی حد برای کائنات دارای خرد و اراده صادر میکنی. و بدین شیوه شگفتی انگیز، قانون اخلاق را که قانون خدااست، در جهان آشکارمیسازی؛ گو اینکه از آن سرپیچی شود و حتی شماری از افراد بشر برای حذف آن و یا تحقیرش نظریه بپردازند. اما تو ای نیک و ای نیکو کردار! هیچ گاه از فرمان به نیکی پس نمی روی و هر چند همه ی قوه های ادراکی و غریزی بر ضد تو بشورند، هرگز نمی پذیری که قانون اخلاق برای هیچ سود یا صلاحدید مشروط و محدود گردد.