زمانی که محمد جوان برای فراگرفتن علم، قصد سفر به نیشابور را دارد، پدرش را از دست می دهد و به همین علت یک سال سفرش به تأخیر می افتد. سرانجام به نیشابور می رود و نزد استادانی مانند سراج الدین قمری، فلسفه و عرفان را فرا می گیرد. سپس به اصفهان و عراق می رود و علم فقه و ریاضی و نجوم را می آموزد. او بعد از فرا گرفتن تمام علوم زمان خود به شهرش باز می گردد.