هر فضا مبتنی بر ماتریس زیبایی بوده و آن را می توان به یک عینک دو سویه تشبیه کرد. عینک شگفتی که نگاه ما را متوجه برخی عناصر و ترکیب بندی ها می کند. وقتی ماتریس زیبایی ما دگرگون می شود همه چیز را دگرگون می بینیم. زیبایی های پیشین دیگر زیبا نیست و همچنین زشتی های سابق نیز دیگر زشت، به نظر نمی رسند. این کتاب از وارای این ماتریس، جهان را مورد ارزیابی قرار می دهد و به بررسی خصوصیات فضای زیبا شناسی، پست مدرن، هنر مدرن، فضای جاودانگی، کانون زیبایی نوین، جاودانگی میرا و… می پردازد.