تقی زاده در کتاب پیش رو از سفر اربعینش می گوید، سفری که پیش از آن هزار جور اما و اگر و سنگ و سنگلاخ جلوی پایش افتاده بود و او را میان زمین و آسمان نگه داشته بود که آیا می تواند امسال هم راهی کربلا شود و پای در شاهراهی بگذارد که یک سوی آن را حرم علی ابن ابی طالب برکت بخشیده و از سوی دیگر متصل است به بارگاه ملکوتی امام حسین علیه السلام و برادر با وفای او قمر بنی هاشم حضرت عباس علیه السلام. او از معجزه ای می گوید که جواز حضورش در سفر اربعین می شود و از سفر به سرزمینی که حال و هوای بهشت را برای عاشقان تداعی می کند، سرزمینی که سال ها پیش در آن هفتاد و دو دلداده ی حقیقی در راه حق شهادت را به جان شیرین ترجیح دادند و با وجود این که برایشان مثل روز روشن بود هیچ کدام جان سالم به در نمی برند دعوت خداوند را لبیک گفتند و به قربانگاه عشق رفتند.