مدارا ضرورتی برای زندگانی است و تا وقتی که حتی یک انسان به خشونت و کنار زدن دیگران و متهم کردن آنان به بی دینی و کفر می پردازد و هر گونه هم زیستی صلح آمیز با مخالف فرهنگی و دینی و سیاسی خود را نمی پذیرد، نیاز به مدارا، پابرجاست، بلکه هم زمان با افزایش گستره ی گوناگونی های قومی و دینی، نیاز به مدارا برای خشکاندن پی آمدهای ناگوار درگیری های قومی و فرهنگی و دینی و برون رفت از میدان درگیری ها به پهنه ی هم زیستی و هم بستگی، بیشتر می شود.شعله های برافروخته ی کشمکش های قومی و دینی و مذهبی که امروزه بیننده ی آن هستیم، سستی یا نبود بنیان های مدارا را نشان می دهد و…