پژوهش حاضر، در راستای گفتمان دینی کردن علوم و ضرورت بومی سازی مدیریت بر مبنای فرهنگ اسلامی شکل گرفته و از آنجا که بسیاری تلفیق دو عنصر دینی و مدرن را ناشدنی و قابل جمع نمیدانند و تعالیم اسلام را محدود به گذشته و محصور به مسائل سنتی قلمداد می نمایند، به منظور اثبات این که متون دینی ظرفیت و قابلیت تلفیق با علوم روز را داشته و بسیاری از رویدادها و مسائل مبتلا به را می توان در قالب علوم دینی بررسی کرد، کتاب شریف نهج البلاغه مورد بررسی قرار گرفته است.