لشکری از دیوها و اهریمنان قدم به دنیای امروز گذاشتند. آخرین دروازه در حال فروپاشی بود که سرانجام سرکرده‌ی دیوان، شش‌سر دیو وارد کویر شد.
ابتدا زوزه‌ای طولانی و بعد نعره‌ای وحشیانه سر داد، بلندتر از هر زوزه و نعره‌ای که آدم‌ها تا آن‌موقع شنیده ‌بودند.
هاله‌ی سیاه، نفوذناپذیر و عمیقی که کماریکان را می‌ساخت، به‏ تدریج شکل فیزیکی به خود می‌گرفت. هاله شمايل شش موجود مجزا را تشکیل می‌داد. شش دیو نامیرا به سیاهی شب، با وجودی منجمدکننده و چشمانی سرخ چون خون.
بادی سرد و سوزان وزیدن گرفت و طوفانی عظیم از شن و ماسه به پا شد.
شش دیو با صدایی بلند در سیاهی شب نعره زدند: «دروازه‌ها از بین رفته، مرزها در هم شکسته و دنیای امروز متعلق به ماست، برای همیشه از این لحظه به بعد.»