نگارنده در این نوشتار، پس از ترسیم اوضاع فکری و سیاسی ایران در آغاز قرن هفتم هجری، مکتب عرفانی شیخ نجم الدین کبری عارف سده‌ی ششم و هفتم هجری نیز مریدان وی را معرفی می‌کند. سپس به اجمال، زندگی بهاءالدین ولد پدر مولانا را به همراه محیط خانوادگی او و مهاجرت از بلخ به قونیه بازگو می‌کند. هم چنین به تاثیر تعالیم “برهان الدین محقق ترفدی”، “شمس تبریزی” و “صلاح‌الدین زرکوب” در رشد و تعالی مولانا، اشارتی کرده است. “شیوه‌ی شاعری و آثار مولانا”، “سماع عارفانه”، “ارتباط سعدی با مولانا”، “ریشه‌های عرفان ایرانی”، “عشق و انسان از دیدگاه مولانا”، “گستره‌ی اندیشه‌ی مولانا در جهان غرب”، “وفات مولانا”، “راویان و مفسران مشهور آثار مولانا”، “آثار فارسی درباره‌ی مولوی” و “دوازده‌گانه‌ی عرفان عملی”، از دیگر مباحث کتاب هستند.