میرزا محمد مهدی غروی اصفهانی(1303 تا 1365 ق: 1264 تا 1325 ش.)یکی از فقیهان نامدار شیعی مذهب در قرن چهاردهم هجری است. وی به سبب مخالفت با فلسفه و عرفان و نیز اندیشه هایی ویژه که در فقه اعتقادی مذهب تشیع داشت و آنها را در حوزه ی علمیه ی مشهد به شاگردانش منتقل کرد عالمی شناخته شده بوده و موافقان و مخالفانی دارد.اندیشه های او از زمان حیاتش و نیز دهه هایی پس از وفاتش در برخی حوزه های علوم دینی و سپس جمعی از صاحبان تحصیلات جدید مورد بررسی قرار می گرفت…