محمد سهرابی، ویژگی بیانی و عناصر زبانی خاص و منحصربه فردی دارد، معرفت، حکمت، رویکرد اجتماعی و عشق از مشخصه هایی شعری اوست. اشعار سهرابی واجد کشف های شاعرانه و مضمون پردازیهای بدیعی است و محمدعلی مجاهدی(پروانه) درباره او گفته است که «سهرابی، به معنای واقعی قلندرانه شعر می گوید». «ابر و باده»، «تخته مشق»، «تیره سحر»، «به همین کالی»، «سایه صدا»، «آواز لال» و «نسخه نسیان» مجموعه اشعار اوست.این کتاب شامل۴۰ غزل آزاد با مضامین پند و اندرز، حکمت، عاشقانه و اجتماعی است که چاپ اول آن در سال ۹۱ منتشر شد.اشعار «نسخه نسیان» به سبک هندی سروده شده و تفاوتی از لحاظ معیار و عناصر سبکی با سبک هندی ندارد و سعی شده از عناصر سازنده این سبک، در اشعار استفاده شود.در همین اشعار غیر مدح و مرثیه که ظاهرا ارتباطی با شعر مذهبی ندارند نیز نشانه هایی از دین و آئین وجود دارد .