“چهار جلد نخست نقد آگاه كه در فاصله‌ي زماني پاييز شصت‌ويك تا اسفند شصت‌وسه انتشار يافته بود با اقبال علاقه‌مندان به مباحث نظري و انتقادي همراه بوده، انتظار مي‌رفت كه تداوم آن راهي براي بيان چالش‌هاي فكري و گفت‌وگوي انتقادي باز كند، اما… آينده‌باوران مي‌پندارند كه ربع قرن از منظر تاريخي چشم‌برهم‌زدني قابل چشم‌پوشي است. سرعت تحولات نيز ظاهراً گذشته و حال را به دست فراموشي سپرده و همه را يك‌جا در آرمان‌شهر آينده ادغام كرده است. اما اكنونيان را فقط تحول توأم با تأمل حال به آينده اميدوار مي‌كند، نه سرعت‌هاي لجام‌گسيخته كه در كار حذف سوژه‌ي هدفمند است… . “