نویسنده در این کتاب با رویکرد معرفتی و تاریخی – اجتماعی ضمن مقایسه گفتمان زن در دو دوره پیش از نزول وحی – که زن در آن به صورت غیرمستقیم و از طریق مردان مورد خطاب قرار می‌گرفت – با عصر وحی – که زن در زبان قرآن به‌مثابه شخصیتی مستقل از مرد مورد خطاب قرار گرفته است – همه برداشت‌های زن‌ستیزانه و برخی توهم‌های ایدئولوژیک درباره فرودست قلمداد کردن زنان را در گفتمان قرآن به چالش بکشاند‌.