اکثر نظریه پردازان توسعه بر نقش حیاتی دولت در فرآیند توسعه تأکید دارند یعنی صرف نظر از هر استراتژی برای توسعه و الگوهای لیبرالی یا غیرلیبرالی از مدل نوسازی، سه مسئله را پیرامون ماهیت عملکرد دولت ها دارای اهمیت می دانند: ساختار، جهت گیری و بستری که دولت در آن عمل می کند. علت توسعه نیافتگی بسیاری از کشورها فارغ از ایدئولوژی استخدام شده، نه دخالت دولت یا عدم دخالت آن در اقتصاد بلکه کیفیت پایین حکومت داری و بستر سیاسی اجتماعی عمل دولت است. دولت هایی که از قدرت استقلال طبقاتی و توانایی های دیوان سالارانه بالا برخوردارند قادرند که مسیر توسعه کشور را به سمت و سوی بهتری متمایل کنند. از این جهت طرح مبحث جایگاه دولت در تحول صنعتی، در مجامع آکادمیک و سیاست گذاری بین المللی جایگاه رفیعی دارد. بحث کتاب حاضر در خصوص نقش دولت در شتاب بخشی به پروژه توسعه کشور است و اینکه استخدام نظریه هایی که قادرند مسیر پیشرفت را به سمت و سوی خاصی هدایت کنند.