هرمزدنامه مجموعهٔ بیست و شش گفتار و در دو بخش است. نیمهٔ نخست هفده گفتار است دربارهٔ تاريخ و فرهنگ و نام چند گیاه که سرگذشت آنها خواندنی است مانند اسپست(یونجه)، ترنج، برنج و … در این گفتارها، استاد پورداود در ابتدا سرزمین روئیدن گیاه مورد سخن را گفته، سپس از چگونگی پیدا شدن آن در کشورهای دیگر سخن می‌دارد و نام‌هایی را که در هر محل به مناسبتی به خود گرفته، باز می‌نمایاند. مثلا در گفتار اسپست(یونجه) که گیاهیست خاص سرزمین ایران، پس از اینکه دلایل لازم را در ایرانی بودن آن می‌آورد که همه مستند به گفتار بزرگان تاریخ‌نویس و جغرافی‌دانان کهن مثل هرودوت و استرابون است در وجه اشتقاق لغوی و سیر تاریخی آن بحث می‌کند. در نیمهٔ دوم کتاب که از نه گفتار تشکیل شده از چند واژه مانند ارتشتار، افسر، پرچم و … که به نادرستی به کار رفته‌اند سخن می‌آورد. در این گفتارها هم همان روش علمی دنبال شده و به اسنادی استناد شده که معتبر و بازمانده از آثار کهن است.