قبل از معرفی کتاب سوییت فرانسوی نوشته نمیروفسکی اشاره کوتاهی به زندگی پر فراز و نشیب او میاندازیم که خواندن آن خالی از لطف نیست.در اوایل دهه 50 ، وقتی ایرن نمیروفسکی اوکراینی مشغول به نوشتن کتاب سوییت فرانسوی بود یک نویسنده سرشناس بود که در پاریس زندگی میکرد.او که یهودی بود در سال 1942 دستگیر و به آشویتس تبعید شد و یک ماه بعد در سی و نه سالگی درگذشت.دو سال قبل از آن ،در یک روستای کوچک در مرکز فرانسه بهمراه ، همسرش و دو دختر کوچکشان زندگی میکردند و در تلاشی عبث برای گریز از نازی ها زندگی خود را به سر میبردند.در همان زمان او رمان خود را آغاز کرده بود . یک تصویر درخشان از یک درام که خود او در آن قربانی می شد.هنگامی که او دستگیر شد ، دو قسمت از کتابش که 5 قسمت بود را به پایان رسانده بود .دسته نوشته های خود را در چمدانی گذاشته و دخترانش آنرا با خود بردند.شصت و چهار سال بعد می توانیم شاهکار ادبی نمیروفسکی را بخوانیم.قسمت اول “طوفانی در ماه ژوئن” میباشد.داستانی که از هرج و مرج عظیم مهاجرت سال 1940 صحبت میکند که از پاریس در آستانه حمله نازی ها اتفاق می افتد و طی آن چندین خانواده طرد شده تحت شرایطی غیرقابل کنترل کنار یکدیگر جمع میشوند.آنها سهمی ازین دنیا ندارند جز میل به بقایی که درون هر آدمی وجود دارد. برخی در تلاش برای حفظ زندگی هستند ، برخی دیگر برای حفظ زندگی خود تلاش می کنند – اما خیلی زود ، همه در کنار هم ، مجبور خواهند شد که با موارد ناگوار جسمی و عاطفی و نابودی روبرو شوند که به دلیل جا به جایی اتفاق میافتد.در بخش دوم “دولچه” وارد زندگی پیچیده ی یک روستای اشغالی آلمان می شویم.روستاییان – از اشرافی گرفته تا مغازه دار تا دهقانان – با اضطراب حضور سربازانی که در بین آنها حضور داشتند ، با شرایط موجود کنار آمدند. برخی مقاومت را انتخاب می کنند ، برخی دیگر همکاری می کنند و هرچه جامعه آنها با این اعمال دست و پنجه نرم میکند زندگی این زنان و مردان بویی از زندگی آزادانه و با شرافت یک انسان نمیبرد.