هنر ایرانی که در پهنۀ تاریخ، عمارتی یکپارچه را بنا نهاد،در صور تجلی نیز شاکله‌ای واحد ساخت و از این روست که فرش شیخ صفی، چون نقش رخ یار که بر آبگینه اُفتد،

نهان­خانۀ عرش گنبد مسجد شیخ لطف‌­الله را به تماشا گذارده.نقوش تزیینی و خاصه هندسۀ نقوش، به رشتۀ گردنبندی می‌ماند که مروارید هنرها را گرد هم آورده.

جای خرسندی است که مسیر پیمودۀ این هنر، در گذشته پایان نیافته و امروزه راه به عرصه‌های نوینی گشوده.

مصحف پیش رو، حاصل بیش از دو دهه تجربه اندوزی نگارندگان است که با اهتمام بر ساده‌نویسی و پرهیز از عبارت پردازی، به رشته تحریر درآمده است.