زندگی “گئورگی والنتینو ویچ پلخانف” طولانی نبود. او در 61 سالگی درگذشت، با این همه نقش مهمی در وقایع جنبش انقلابی قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم داشت. پلخانف پس از درک عمیق غنای تئوریک آموزش مارکسیستی، از ماتریالیسم پیکارجو، دفاع و آن را تبلیغ کرد و انطباق و کارآیی آن را در شرایط روسیه اثبات نمود. ضعف و محدودیت موضع تئوریک پلخانف در دوره ی منشویکی در این است که او از این تحکم آمرانه ی زمان تبعیت نکرده و در سطح مارکسیسم انترناسیونال دوم، با محدودیت ها و تخطی ها از دیالکتیک انقلابی، که مشخصه ی آن است، باقی می ماند.