میرعماد حسنی قزوینی (۹۶۱-۱۰۲۴ ق) از خوشنویسان نستعلیق‌نویس عهد صفویه در دوران شاه‌عباس اول است که به اتفاق خط‌شناسان، از آغاز وضع خط نستعلیق تا هنگام ظهور میرعماد و پس از او تا عصر حاضر، خوشنویسی به زبردستی و استادی وی نیامده است. نسخه اصلی این پندنامه متعلق به موسسۀ کتابخانه و موزۀ ملی ملک است که از روی پندنامۀ عبدالرحمن جامی، خاتم‌الشعرای معروف سخن پارسی، با قلم سحرآفرین نابغه خوشنویسی ایران میرعماد الحسنی نگاشته شده است.