“پژوهشی در فرش ایران” اثری است از “تورج ژوله” که متشکل از 18 فصل و 7 بخش بوده و به زمینه و تاریخچه مطالعات فرش در سراسر جهان اختصاص دارد. خاستگاه و تاریخچه بافندگی در ایران، نقش رنگ و مبانی آن در طراحی و ترسیم فرش، خلاقیت، بازسازی، به روز کردن طرح‌ها و نقشه‌های پیشین، آگاهی و تسلط به سبک فرش ایرانی و مکتب‌های آن، نقش جغرافیای فرش در درک علمی آن و تأثیر گرایش‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی بر فرش‌شناسی، محتوای کتاب “پژوهشی در فرش ایران” از “تورج ژوله” را تشکیل می‌دهند. عکس‌های کتاب پیش رو به صورت تمام‌رنگی است و برخی از تصاویر منتشر شده، در واقع تصویر سندهای تاریخی است. پژوهنده اعتقاد دارد بررسی ویژگی‌های قالی‌بافی در نواحی مختلف ایران که اکنون با نام‌های گوناگون توسط دانشجویان فرش ایرانی مورد مطالعه قرار می‌گیرد، در درجه اول نیازمند تحقیقات کافی و ضروری در سبک‌شناسی و دسته‌بندی آن است. روشن است که لازمه‌ی ارائه‌ی اثری در ابعاد “پژوهشی در فرش ایران”، مطالعه‌ی گسترده‌ای پیرامون تمدن، فرهنگ و تاریخ هنر است. از ساخت خانه‌ها و سکونتگاه‌ها گرفته تا پوشاک و کفش و دیگر ملزومات و همچنین آثار هنری مانند فرش که در نهایت به کالایی تجاری تبدیل شده و در اثر این شرایط و تغییرات دستخوش دگرگونی‌هایی شده است، همگی اجزای این مطالعه را تشکیل می‌دهند. به این ترتیب خواننده با مطالعه‌ی این کتاب متوجه می‌شود که چرا برخی از فرش‌های ایرانی را باید در زمره فرش‌های روستایی ایران قرار داد و برخی دیگر را در زمره‌ی فرش‎های عشایری و شهری‌باف. هر بخش از این سرزمین کهن در طول تاریخ شاهد تحولات فراوانی بوده است که جریانات متعددی از جمله مهاجرت، هجوم بیگانگان و بسیاری از حوادث تاریخی، بر تمدن و فرهنگ آن اثرگذار بوده است و “پژوهشی در فرش ایران” از “تورج ژوله” این تاثیر را به طور خاص روی فرش‌ها مورد بررسی قرار می‎دهد.