نویسنده در این کتاب کوشیده است تا از دستاوردهای دانش نقد متون، علوم حدیث و افکار و اندیشه‌های محدث بزرگ علامه «محمدتقی شوشتری» بهره برده و دانش بیرونی‌ را در حدیث‌شناسی در دو ساحت «نظر» و «کاربرد» صورت‌بندی، احیا و بومی‌سازی کند. وی در مقدمه کتاب به چیستی نقد بیرونی می‌پردازد و سپس گونه‌شناسی آسیب‌دیدگی حدیث را براساس نوع و سطح آسیب، بررسی می‌کند و در ادامه زمینه‌ها و علل آسیب‌دیدگی حدیث در دو زمینه عمدی و غیرعمدی را مطرح و روش‌های بررسی، نقد و تصحیح حدیث مانند «مقابله ابهام» و… را معرفی می‌کند. در پایان نقد مبادی متن و چگونگی تعیین و فضای صدور را شرح می‌دهد.