درباره‌ی کتاب :

در جنگلی دوردست، دو کلبه کوچک وجود داشت و در هر یک از آنها صیاد مشهوری با زن و فرزندانش در آن زندگی می کردند. بچه های هر دو صیاد، از بازی در جاهای دور – به جز قسمت کوچکی – منع شده بودند؛ چون همه می دانستند که در طرف دیگر جنگل نزدیک رود بزرگ، زن جادوگری زندگی می کند که یک توپ جادویی دارد و از آن برای دزدیدن بچه ها استفاده می کند.
کار جادوگر بسیار ساده بود و هرگز هم شکست نخورده بود. هر وقت می خواست کودکی را بگیرد، توپ خود را به سمت خانه آن بچه قل میداد و هر چقدر هم که مسیر طولانی بود، مطمئن بود که توپ آنجا خواهد رسید. وقتی بچه موردنظر توپ را می دید، توپ آرام آرام، رو به سوی خانه جادوگر برمی گشت و کودک نیز با فاصله کم با توپ -طوری که فکر می کرد هر لحظه به آن می رسد- به دنبال آن روان می شد. اما آن بچه هرگز به توپ نمی رسید و مسئله مهم تر این بود که او دیگر هیچ وقت پدر و مادر خود را نمی دید.