دکتر بدره‌ای در این كتاب كوشیده است نشان دهد مراد از ذوالقرنین كه در قرآن و كتاب مقدس از آن نام برده شده، همانا كورش بزرگ است نه اسكندر مقدونی و نه کس دیگر. این کتاب نه تنها یکی از معضلات قرآن را حل می کند و شخصیت تاریخی مردی را که به نام ذوالقرنین از او نام برده شده است آشکار می سازد، بلکه اثری را که تمدن و فکر ایرانی، خاصه شخصیت کورش در ذهن ملل دیگر به جای گذاشته است، نشان می‌دهد. زیرا تنها تأثیر و نفوذ تمدنی و اخلاقی و مذهبی شگرفی چون نفوذ تمدن و فرهنگ ایران عهد هخامنشی می‌باید تا مرد بیگانه‌ای، در نظر ملل مختلف مغلوب، به صورت یک منجی و برگزیده و پیامبر جلوه‌گر شود و در کتب مقدس آنان هم‌طراز با پیامبران و اولیاءالله از او نام برده شود. كتاب شامل سه دفتر می‌باشد:  مردی از پارس، کورش كبیر در عهد عتیق و کورش كبیر در قرآن مجید.