کیفیت زندگس شهری، در حالی که مفهومی چند بعدی و بینا رشته ای است،ب ه طورهمزمان دارای ابعاد عینی و ذهنی نیز هست؛ از این رو، برنامه ریزان و سیاست گذران شهری باید در عین اینکه به شاخص های کالبدی و کمی کیفیت زندگی توجه کنند، به رضایت مندی، آرزوها و هنیت شهروندان نسبت به آن شاخص های کمی نیز توجه داشته باشند. کیفیت زندگی و شاخص های گسترده کمی و کیفی آن، در امتداد دیگر مولفه هایی چون محله گرایی، سلامت شهری، بهبود سکونت گاه های شهری، بهبود مبلمان شهری، سرمایه اجتماعی و فرهنگی، توسعه انسانی و…، همگی با یکدیگر هم افزایی دارند. این کتاب می کوشد با نشان دادن شاخص های مختلف کمی و کیفی کیفیت زندگی، و بررسی آسیب شناختی وضعیت ایران از این منظر، و ارائه سیاست گذاری های لازم در راستای آن به روشن شدن نظری و راهکارهای عملی بهبود این مولفه در برنامه ریزی شهری یاری رساند. هدف این کتاب، پرداختن به کیفیت زندگی به عنوان طرحی پژوهی برای سنجش کیفیت زندگی از زوایای مختلف، بررسی شاخص های آن (به طور کلی) و ارائه سیاست گذاری ها و برنامه ریزی های شهری معطوف به آن است.