اگرچه معمولا بهبود فعالیت و مشارکت از اهداف اصلی در بازتوانی هستند؛ با وجود این، مدل بیماری مربوط به سازمان بهداشت جهانی، نگرشی را فراهم می کند، مبنی بر اینکه چگونه متخصصان بالینی می توانند عملکرد را نه تنها با انجام اقدامات درمانی درست در سطح اختلال بلکه با مدنظر قرار دادن اختلالات اساسی، بهبود بخشند. با شناخت ساختار و حرکت دقیق یک ناحیه ی آناتومیکی، متخصص بالینی ابزاری برای تعیین آسیبها و تأثیرات آنها بر روی عملکرد و نیز تدبیر اقدامات درمانی متمرکز بر سازوکار ایجادکنندهی اختلال خواهد داشت. این کتاب فرصتی برای خواننده فراهم می آورد تا ساختار و عملکرد طبیعی را بررسی کند و سپس بر آسیب های ناشی از تغییر در ساختار در نواحی آناتومیکی تأمل و تعمق کند؛ بنابراین ایجادکننده ی بینشی پیرامون اختلالاتی است که ممکن است در ادامه ایجاد شود؛ برای مثال، با شناخت ریتم طبیعی مفصل گلنوهومرال در مجموعه ی شانه، متخصص بالینی می تواند پیامدهای حاصل از یک کپسول مفصلی ناپایدار را در حین بالابردن بازو تشخیص دهد و راهکارهایی را برای بهبود این عملکرد پیشنهاد کند.