گات‌ها به معنی سرود است و کهن‌ترین اثر ادبی ایرانیست که در دست داریم. سرایندهٔ این سرودها خود زردشت است. در شش سرود از این گاهان، زردشت به عنوان اول شخص از خود یاد می‌کند. این سرودها نه تنها از نظر ادبی بلکه از جهت دربرداشتن تفکرات نوین آن روزگار اهمیت بسزایی دارند. زبان آن شعر است و عدم آشنایی با اندیشه‌های ابتدایی زردشتی و مشکلات دستوری و زبان شعرگونهٔ آن، درک مفاهیم درست این سرودها را مشکل می‌سازد، ولی همهٔ این سختی‌ها مانع از این نیست که لطف و زیبایی آن را نتوانیم درک کنیم، بخصوص زمانی که سرودها را با سرودهای همزمان ودایی آن مقایسه کنیم، بدیع بودن سرود‌های زردشت بیشتر نمایان می‌شود.