این کتاب در چالش با اندیشه ی پست مدرن نوشته شده است، و می کوشد با بررسی آراء چهار تن از پردازندگان اصلی این نگرش، نگرش انتقادی خود را سازمان دهد. بخش اول، “خردستیزی در اندیشه ی پست مدرن”، تصویری کلی از وضعیت پست مدرن ترسیم می کند و به ویژه به بررسی آراء ژان فرانسوا لیوتار و ژاک دریدا اختصاص دارد. بخش دوم، “نقد نیچه از اخلاق”، به بررسی دیدگاه های نیچه می پردازد که نفوذی عمیق بر اندیشه ی پست مدرن داشته و از پیش قراولان آن است. بخش سوم کتاب، “میشل فوکو و اندیشه ی انتقادی”، در واقع می خواهد به این پرسش پاسخ دهد که آیا پست مدرنیسم چارچوب فکری مناسبی برای ارزیابی درست و همه جانبه ی مشکلات جهان مدرن هست یا نه. به این منظور، کار فوکو در مقام متفکر برجسته ی پست مدرن، با اندیشه ی انتقادی هابرماس، منتقد برجسته ی اندیشه ی پست مدرن، مقایسه شده است. یکی از هدف های اصلی کتاب حاضر، افزون بر معرفی اندیشه ی پست مدرن و طرح نکات انتقادی درباره ی آن، تأکید بر وجهی از اندیشه و نگارش فلسفی است: روشن اندیشیدن و تعهد به وجه استدلالی در اندیشه ی فلسفی.