برخی از متون پهلوی باقی مانده از عصر ساسانی و اوایل دوران اسلامی شامل اندرزهایی هستند که گاه از زبان موبدان زرتشتی و بزرگان و حکیمان ایرانی گفته می شود و گاه نویسندۀ مشخصی ندارد. هم چنین در بخش هایی از کتاب مقدس زرتشتیان یا اوستا نیز همانند چنین اندرزهایی را می یابیم. سنتی که در دورۀ اسلامی نیز تداوم یافت و اندرزنامه های فراوانی در ادبیات فارسی شکل گرفت. “راستی” و “خرد” دو مفهوم مهم در ایران باستان است که در این اندرزنامه ها بسیار بر آن تاکید شده است. در این کتاب گلچینی از اندرزهای ایرانیان عصر باستان گردآوری شده است. افزون بر متن اوستا، از متون پهلوی دیگری چون “اندرز اوشنر دانا” نیز استفاده شده است. اندرزها بسیار کوتاه و به صورت جملات قصار بیان شده و برخی نیز به صورت پرسش و پاسخ های کوتاهی است که میان اوشنر دانا و شاگرد وی مطرح شده است.