درباره ی روش ها و تکنیک های مصاحبه، نوشته های بسیاری منتشر شده، اما این جا می خواهیم مصاحبه ای برای گردآوری یک فرهنگ و تاریخ انجام دهیم؛ تاریخی که در سینه های آدم های جنگ خاک می خورد و مصاحبه گر تکلیف خودش دانسته که این گنجینه ی ملی و سرمایه ی عظیم انسانی و معنوی را استخراج کند. با این حال، بسیاری از مطالب این کتاب، در هر مصاحبه ای، راهگشاست. مخاطب ما در این کتاب، «مورخ شفاهی» نیست؛ بلکه «مصاحبه گر خاطرات شفاهی» است. ما در تاریخ شفاهی، با تاریخ سروکار داریم. منتها به جای اینکه سراغ اسناد و مدارک برویم، سراغ کسانی رفته ایم که حادثه ها را خلق کرده اند یا رویداد را بدون واسطه شنیده اند. حالا مورخ یا مصاحبه گر می خواهد به زمینه ها و چگونگی آن رویداد بپردازد. در «خاطره ی شفاهی» اما، مصاحبه گر، شنونده ی حرف ها، روایت ها و یادمانده های سوژه اش است.