یاس کبود عاشقانه ای است آرام؛ در حال و هوای روز های تهران قدیم. جایی حوالی چهار راه سر چشمه، در خانه هایی با دیوار هایی خوش رنگ، حیاط هایی بزرگ و محاط بر حوض های آبی رنگ.

پر از گلدن و و بوته های یاس خوش عطر که درز دیوار ها را می گیرند و بالا می روند و سر می کشند داخ کوچه ها.

روز هایی خوش عطر که هم عصر با استبداد رضا خانی شده است و بیرون این چهار دیواری ها را به غایت ناامن ساخته است.

دیگر کوچه های تهران محل امنی برای زنان نیست.