باوری وجود دارد که معتقد است ورزشکاران همان چیزی خواهند شد که مربیان هستند، نه آنچه مربیان می‌خواهند. پس نکته مهم در این مقوله، رفتار و شخصیت مربی است که در تمامی سطوح، موجب شکل‌گیری و تحقق اهداف است. در این باره، تجربه نیز نقش مهم و ویژه‌ای را ایفا می‌کند و مربیان در قالب تجربه، تمامی اطلاعات خود را جهت نتیجه‌گیری هرچه بهتر به کار می‌برند. استفاده از تجربه‌های شخصی و همانطور نیز تجربیات دیگران می‌تواند در فرایند مربیگری نقش مؤثری داشته و موجب صرفه‌جو‌یی در زمان و انرژی افراد شود و از آن مهمتر، می‌تواند احتمال کسب نتایج بهتر را در کمترین زمان ممکن بالا برد. با دید روان‌شناسانه ورزشی و پس از کار با تیم‌های مختلف در تمامی سطوح ملی و غیر ملی، می‌توان به جرئت یکی از مشکالت ابتدایی و اصلی مربیان و ورزشکاران را ارتباط میان آنها عنوان کنیم. در فضایی که ممکن است مربیان و ورزشکاران از قومیت‌های مختلف، با آداب و رسوم گوناگون در کنار هم با مشکلات فراوان درون و برون‌تیمی روبرو باشند، بحث درک متقابل و ارتباط مؤثر می‌تواند در سازگاری با شرایط، کمک فراوانی کرده و موجب جلوگیری از هرگونه لطمه به عملکرد و نتیجه فردی و تیمی گردد.