چرا زمانیکه به یک مدل لباس فکر می­کنیم، خیلی سریع طراحی یک نوع سبک به ذهن ما خطور می­کند، که به طور خلاصه دارای فیگور غیر طبیعی است؟ و چرا این فیگورها را در مجلات مد و لباس می­بینیم؟ آیا مدل­هایی که به سادگی و با دستانی مستقیم ایستاده­ اند و هیچ گونه احساسی در چهره­ ی آنان مشاهده نمی­شود، می­توانند توجه افراد را به خود جلب کنند؟ هدف لباس همیشه کارکردی نیست، لوازم جانبی بسیاری در دسترس است. اگر این چنین نبود، هیچ گونه تفاوتی میان لباس­ها مشاهده نمی­شد. اما انسان­ها علاقه شدیدی به ظاهر و زیبایی خود دارند (حتی در میان جوامع) و ظاهر خود را به نمایش می­گذارند تا باعث خردسندی شده یا ارزش­های خاصی را منتقل کنند.