کتاب مطالعه‌ای در باب خودشیفتگی بدخیم اثر دکتر ریچارد وود، از دو جهت به مسأله خودشیفتگی، به‌عنوان اپیدمی عصر معاصر، پرداخته است. ابتدا در بعد حرفه‌ای، به بررسی ادبیات خودشیفتگی در مکاتب مختلف روانکاوی پرداخته شده است و سپس در بعد دوم زندگی خصوصی ریچارد و تجاربش در مورد داشتن یک پدر خودشیفته روایت شده است. وی با استفاده از چهل سال تجارب بالینی، خودشیفتگی را به‌عنوان دفاعی در برابر عشق پیشنهاد می‌کند و به مقایسه کار بالینی خود و سایر نظریه‌پردازان می‌پردازد.
از نکات برجسته کتاب بررسی تعامل معیوب شخصیت خودشیفته با محیط اطراف، از جمله همسر، فرزندان، دوستان و زیر دستان است. در سطح کلان‌تر به رهبران خودشیفته از جمله ترامپ و پویایی‌های گروهی توده‌ها در تعامل با چنین رهبرانی پرداخته شده است. جالب‌تر اینکه بر رنج مادام‌العمر و تظاهرات جبرانی فرد مبتلا به اختلال خودشیفتگی تأکید شده است. از آنجا که خودشیفتگی پیامد تجربۀ یک آزارگر اولیه لحاظ شده تلاش برای ایجاد نگرش همدلانه با بیماران خودشیفته بدخیم در فضای بالینی صورت گرفته است.