بخشی از کتاب:

این‌جا، آدم‌ها به گور نمی‌روند ، عشق است که به گورها می‌رود!

خسته‌ام! از این جهان خسته‌ام که پر است از خواب های سرگردان

و زندانی!

چار و ناچار باید رقصید میان آتش و شعله‌های جهنمی!

آیا بعدِ من، خاکسترم ترانه‌ای خواهد شد سزاوار دهان عاشقان دنیا؟

پس از من گیاهی خواهد دمید که اندوهانم را در شیهۀ شبرنگ و اسب‌ها جا بگذارد؟

می‌ترسم!

از این لهیب سوزان و حریص می‌ترسم! می‌ترسم!