درباره ی کتاب:

این جزوه کوچک، خلاصه دو باب از کتاب تذکره الاولیای شیخ فریدالدین عطار نیشابوری است که در 618 قمری، هنگام قتل عام نیشابوریان به دست مغول ها، جان او نیز فدای این فاجعه شد. شیخ عطار چنان که در مقدمه کتاب تذکره الاولیا گفته است، از کودکی تمایلی به مطالعه اقوال و احوال عارفان داشته و سخنان ایشان را جمع می کرده و کتابهای اسرارنامه، الهی نامه، منطق الطیر و تذکره الاولیا نتیجه این کشش و کوشش اوست.
دو عارفی که در این جزوه سخن از ایشان به میان آمده است، معروفترین و بزرگترین عارفان تاریخ اسلامند و از نظر عقاید و مسلک صوفیانه نیز در مقابل یکدیگر قرار دارند. بایزید پیرو مکتب سکر است و خود را پنجه قدرت الهی مست عشق می بیند و از هر چه بر او بگذرد استقبال می کند. جنید صحو (هوشیاری) را می پسندد و می خواهد که هوشیارانه، همراه با انجام آنچه خدایش فرموده است، رهسپار سرمنزل حقیقت شود…