اگر نقد اجتماعی در سینما معنایی داشته باشد، نمی‌تواند معنایش جز این باشد: تولید فهم کامل و کسب آگاهی، از طریق ایضاحی که انتظارات و محتواهای هنجاریِ موجود در این روال‌ها را عیان می‌کند. نقد اجتماعی با این واقعیت آغاز می‌شود که درمی‌یابیم چیزی غلط است، که چیزی در روابط اجتماعی‌مان می‌لنگد، که چیزها در زندگی اجتماعی‌مان در واقع آن‌گونه که بایستی پیش بروند پیش نمی‌روند. چنین ادراکی خواه از اینکه زندگی اجتماعی ما آن‌گونه که باید باشد سپری نمی‌شود خواه از اینکه این زندگی اجتماعی شکننده است (زمانی که امور نسبتاً خوب هستند) یا چیزهایی که می‌توانستند سرانجام خوبی داشته باشند ولی پایان ناکامی دارند، چنین ادراکی بنابراین نوعی از تفکر را فعال می‌کند که می‌توانیم بگوییم از نوع نقد اجتماعی یا برآمده از نقد اجتماعی است.