درباره کتاب:

«اسپینوزای بالینی از آن جمله آثاری است که از آزمون زمان سربلند بیرون می آیند. این اثر متعلق به سنت میانه روی از کارهای تحقیقاتی است و گفتمانی را تقویت می کند که مدت هاست در تاریخ روان کاوی به دست فراموشی سپرده شده است – تأثیر دنیاهای فلسفی لاتین و عبری آنگونه که در اثر باروخ اسپینوزا جلوه می کنند.
یان میلر در این اثر افسونگر نشان می دهد که اندیشه ی اسپینوزا تناظر گسترده ای با اندیشیدن روان کاوانه دارد. میلر فهرستی از مفاهیم روان شناختی را اما از پشت عینک اسپینوزا ارائه می دهد. وی به این مهم توجه می کند که قلب روانشناسی انسانی اسپینوزا تا چه اندازه به مفهوم وینیکاتی و مدرن تداوم هستی (وینیکات 1960) شباهت دارد؛ یا کوناتاس روان شناختی اسپینوزا چه تطابقی با لیبیدوی فروید دارد. در واقع میلر بر این باور است که اخلاق را می توان تفسیر روشنگری از روان کاوی در تجلی معاصر خودش تلقی کرد. وی به نحوی درخشان نشان می دهد که چطور تحلیلگران مختلف تفاسیر متفاوتی از اسپینوزا را مطابق با دیدگاه ها و ارزش های خودشان یافته اند. میلر به ما کمک می کند تا آشکارا ببینیم و دریابیم که ایده های اسپینوزا عمیقاً در اندیشه ی روان کاوی جاگیر شده اند. این کتاب بسیار فوق العاده و به راستی یکی از بهترین هایی است که تا به حال خوانده ام.»