درباره کتاب:

ابر اسبی آن قدر رفت تا به یک جای تاریک رسید. مرجان ترسید و به ابر گفت برگردد. ابر اسبی برگشت اما هر چه رفت به آسمان روشن تابلو نرسید. هر چه هم جلوتر می رفت، هوا تاریک تر و سردتر میشد مرجان متوجه شد که گم شده اند. ابر اسبی آن قدر از این طرف به آن طرف رفت تا خسته شد و ایستاد. مرجان با فریاد مامانش را صدا زد اما جوابی نشنید.