کتاب “اوج و افول مدرنیسم” از مجموعه ی “تاریخ هنر معاصر جهان”، اثری است به قلم “علیرضا سمیع آذر” که در آن تحولات هنری را در گستره ی تاریخ معاصر تجزیه و تحلیل می کند. بنا به رسم معمول کتب مشابه، “اوج و افول مدرنیسم” نیز جریان های هنری مربوط را از زمان ظهورشان در دهه شصت تحت بررسی قرار می دهد اما به سبب اهمیت مضامین و شرایطی که هنر معاصر در آن شکل گرفته، نخست هنر مدرن در واپسین سال های اوج آن و گسترش جهانی اش، زیر ذره بین رفته است.”علیرضا سمیع آذر” کتاب “اوج و افول مدرنیسم” را در چهارده فصل به رشته ی تحریر در آورده است که محتوای آن به طور مساوی میان اوج گیری مدرنسیم و ظهور چالش های ضد مدرنیسم تقسیم شده است. هفت بخش اول کتاب “اوج و افول مدرنیسم”، زمینه های فرهنگی و اجتماعی پدیدار شدن جنبش اکسپرسیونیسم انتزاعی را در آمریکا هدف قرار داده و در هفت فصل بعدی، آثار و دیدگاه تعدادی از هنرمندان آوانگارد آمریکایی و اروپایی که با شکستن چهارچوب های سنتی، زمینه ی بازتعریف کارکرد هنر را فراهم کردند، مطرح شده است. هیچ جریان هنری به طور کاملا مستقل از زمینه های تاریخی که در آن شکل گرفته ایجاد نمی شود و همواره تاثیرات اجتماعی زمانه در آن مشاهده می شود. در همین راستا، موارد مربوط به شکل گیری رویکردهای هنری در کتاب “اوج و افول مدرنیسم” از “علیرضا سمیع آذر” در بستری از دگرگونی های اجتماعی و فرهنگی مطرح شده اند. به این ترتیب هنر چیزی بیشتر از الهامات شخصی هنرمند به حساب آمده و به نوعی در پاسخ به آنچه جامعه از نظر زمانی و مکانی اقتضا می کرده، ایجاد شده است.