در اکشاردام هم مانند بقیه معابد باید کفشها را در می آوردیم تابلوهایی زیبا بر روی دیوارها نصب شده بود که توجه هر بیننده ای را جلب میکرد و بت هایی زیباتر که هندوها آنها را می پرستیدند. در کنار بت بزرگشان مراسم عبادی برپا بود. مردم حاضر خال قرمز میان دو ابرویشان گذاشته بودند و هم نوا با خواننده دست می زدند. ما هم به میان جمعیت رفتیم و شروع کردیم به دست زدن مجلس که گرم شد. یکی از بچه ها بلند گفت: «ماشالاه و آن یکی فریاد زد. رحمت خدا به این ناله ها از گوشه دیگری صدای ایشالا بلا نبینی، بلند شد. یک دفعه جوگیر شدم و گفتم رفقا با ذکر صلوات یک قدم بیایید جلو مردم دم در تو سرما وایسادن و بچه ها صلوات دهلی شکن فرستادند. اینجا بود که احساس کردم ماندن به صلاح نیست و به زودی حراست حرم اکشاردام بازداشتمان میکند. به بچه ها گفتم بزنیم به چاک و زدیم